Żona i ja w Sierpniu


dlaczego w Sierpniu
jesteśmy szczególnie razem

mówię o mojej Żonie

bo razem
przede wszystkim w rozmowie
i aż w rozmowie

stawiamy ze słów pomniki cudotwórcom znad Wisły

głaszczemy po głowie święte cienie chłopców i dziewczyn
związanych aż do nieśmiertelności
z historyczną godziną siedemnastą

powtarzamy jedne z tysiąca słów
obligujących do niezapomnienia
tych dni sierpniowych co sprawiły...

i pamiętamy święty i przełomowy
zbyt wielki długopis z Papieżem

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

SUPER WIERSZ

  • Autor: Iza23Dodany: 26.08.2010, 22:53