Człowiek + smutek = potwór
Człowiek pozostawiony sobie samemu,
Zaczyna topić się we własnym cierpieniu.
Takiego człowieka przygniata presja,
Tak rodzi się depresja.
Człowiek przekonany o swojej bezwartościowości
Nie ma żadnych umiejętności.
Na głuchego Boga wreszcie się złości,
By potem wkraczać w obszary głuchej nicości.
Dusza traci cechy młodości,
A oczy nie mają już w sobie żywotności.
Człowiek na dno się stacza,
By zrobić z siebie dzieci porywacza.
Człowiek umie najlepiej tworzyć potwora,
I to jest jego największa zmora!
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.
ciekawe przesłanie..
- Autor: kepajDodany: 27.08.2010, 15:22
