Wodny świat II

Rybak miał pragnienie wielkie,
poznać wodnego świata głębie,
rzucił się więc w morski wir,
słoną wodę, jak nektar pił.

I tak został - topielcem
nie potrzebował już - nic więcej,
dostał trójząb, łuski, skrzela,
ziścił ukryte, piękne marzenia.

Widział statek - już był wrakiem,
na okręcie pirat z hakiem,
siny, twardy, jednooki,
z mnóstwem skarbów, bez załogi.

Wodnik czyha na ofiarę,
macki Kraken ma zuchwałe,
a ja kocham Beregynie,
zatopione, w podwodnej mogile.

Oto zamek Posejdona,
Aquapolis, świętego patrona,
wejdę w jego mokre progi,
ja - rybak ubogi.