,,Śmierci nie uciekniesz''
Zmysły i żądze,
sukcesy i pieniądze,
chwała i oblubienie,
grzeszność i odkupienie,
swawole życia- nie do przebicia,
uciechy i radości-nieodłączne elementy życia ludzkości
władza i nierozwaga,
przyciągająca ludzka uwaga,
wszystkie uciechy życia nie do wyzbycia,
zbyt kuszące są,
by człowiek nie wpadł w ich toń.
Topi się człowiek topi,wyleżć z topieli nie może,
głębina go pochłonie-niczym potwór w horrorze,
wciąga go co raz bardziej w dół,
już utopiony na pół,
szamoce się i wyrywa,
lecz topieli toń już o głowę go przykrywa,
jeszcze powietrza w płuca nabrać próbuje,
lecz i tak z topieli się nie wyratuje,
ostatni łyk tlenu,
i już go nie widać w głębi bezdennej,
czarna toń człowieka spowiła.
Opowieść to nie miła,
lecz pouczająca,
na cóż ci bogactwa?
chwała i szaleństwa bez końca?
nie zabierzesz ze sobą pieniędzy i władzy,
skończą się radości i pochwały,
w topieli śmierci człowieku jesteś niczym okruszek chleba,
ledwo cię widać,
nic nie znaczysz,
nikt cie nie dostrzeże i...
żeś mały.
- Autor: bilzialkaKategoria: Filozoficzne
- Dodany: 11.11.2010, 14:00Nastrój: Zimny
Oceń wiersz
Komentarze
Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.






