radość i ból...


Uśmiecham się, choć łzy cisną się do oczu...
Patrzysz i widzisz tylko twarz pogodną.
Mimo, że wewnątrz dusza miota się w rozpaczy,
udaję, że przychodzi mi to swobodnie...

Taka już moja dwoista jest natura...
Nie mówię tego, co musiałbym wykrzyczeć,
a wyszeptać na ucho wolałbym akurat,
by w odpowiedzi to samo usłyszeć...

Miast tego, milczę i uśmiechu grymas
zapraszam na usta łez solą spalone,
ożywczą wilgoć warg Twych otrzymać
od wieków już chyba spragnione...

Pomimo bólu, co masochizmem trąci,
wciąż oczekuję Twej obecności..
Nadzieja szaleństwem mój umysł mąci
bo ból ten powodem jest mojej radości...

Oceń wiersz

Komentarze

Komentować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Jeśli nie masz jeszcze konta, możesz się zarejestrować.

Trochę na opak zrozumiałaś zwrot "dwoista natura"...
Jestem otwarty i szczery, dlatego piszę... Są jednak czasem takie sytuacje, że nie można wprost powiedzieć, co się czuje...

  • Autor: kepajDodany: 11.05.2011, 09:32

Ja nie lubie takiej "dwoistej natury" i lubie jak ludzie są otwarci i szczerzy

  • Autor: PeggySueDodany: 09.05.2011, 16:50

Dziękuję.

  • Autor: kepajDodany: 02.03.2011, 18:24

Faktycznie zakrawa to na masochizm, ale wiersz bardzo ładny. Pozdrawiam

Jesteś przemiły, dziękuję..

  • Autor: kepajDodany: 30.01.2011, 18:19

I ja tak samo dziękuje, hm mogę? ,
chyba - Ale powiem uczę się od ciebie 5

  • Autor: MalyDodany: 27.01.2011, 22:10

Komplement od Ciebie, to jedna z najlepszych rzeczy, jakie mnie spotkały w Starym Roku.. Dziękuję

  • Autor: kepajDodany: 28.12.2010, 17:14

Przemawia do człowieka; zwłaszcza ostatnie linijki wiersza - najbardziej przemówiły do mnie. Pozdrawiam serdecznie!

Dziękuję Wam

  • Autor: kepajDodany: 15.12.2010, 23:08

niesamowicie piękny wiersz...
podoba mi się

  • Autor: LenaDodany: 12.12.2010, 23:36

123»