Oszukani Przez Świat

Lata mijają dni przemijają
Godziny i chwile im uciekają.
W polach maków były ich spotkania pod lipami i brzozami czułe pożegnania.
W kroplach deszczu biegały zające.
W słońcu słychać wrony kraczące.
A oni wciąż razem na zielonej łące.

Dniami i nocami spotkań nie było końca.
Aż księżyc doprowadził do smutnego końca.
Rozdzielił ich miłość rozdzielił ich dusze.
Ona bardzo cierpiała a On przeżywał katusze.

Nie widzieli się dnie miesiące lata.
Ich chwile porwał świat a uczucie rozwiał wiatr.
Ona czuła coś jeszcze do niego.
On wyobrażał sobie ich pod lipami.
Ona płakała za nim czasami.
On ją kochał i śnił o niej nocami.

Chcieli świat oszukać by się znów spotkali.
Lecz księżyc ich pilnował by się nie spotkali.
Minęły już wieki setki godzin i lat.
A oni z laską troszkę przygarbieni starzeli się w smutku cierpieniu swych łez.
Że się spotkać nie mogą ze tak trudny ten świat jest.

Oczy na wieki się im zamknęły.
Usta z czerwieni płonącej pobledły.
Ich miłość wygasła odleciała jak piórko.
A księżyc pożegnał ich duszę smutną.

Choć cząstka miłości wciąż w nich nadal tkwiła.
Ona ich spotkała i już nie rozdzieliła.
Kochali się mocno swymi duszyczkami.
I z Bożą pomocą na nowo się spotkali.

W Bożych ogrodach się widywali i już na wieki tam pozostali.
Ona była szczęśliwa.
A On znów roześmiany.
Bo świat oszukali i znów sie spotkali.
Żyli swą miłością aż do zmartwychwstania świata.
Lecz znów ich oszukano bo nie było już świata.

Autor: BeTiKategoria: Miłosne
Dodany: 05.02.2011, 19:42Nastrój: Smutny